Ucuz ithal ürünler, tüketiciler için bir nimet gibi görünebilir. Daha düşük fiyatlar, daha fazla seçenek ve daha kaliteli ürünler anlamına gelebilir. Ancak aynı ithal ürünler, yerli üreticiler ve onların işçileri için ciddi bir tehdit oluşturabilir. Bu ikilem, serbest ticaret ile korumacılık arasındaki yüzyıllık tartışmanın özünü oluşturur.

Serbest ticaret, ülkeler arasındaki mal ve hizmet alışverişinin gümrük vergileri, kotalar ve diğer engeller olmadan yapılmasıdır. Serbest ticaretin savunucuları, görüşlerini büyük ölçüde Adam Smith ve David Ricardo'nun fikirlerine dayandırır. Bu görüşe göre her ülke, en verimli olduğu alanlarda uzmanlaşıp diğer ürünleri ithal ettiğinde, dünyadaki toplam üretim artar ve ticarete katılan bütün ülkeler kazançlı çıkar. Serbest ticaret, ayrıca rekabeti artırarak yerli firmaları daha verimli olmaya zorlar, yeni teknolojilerin yayılmasını kolaylaştırır ve tüketicilere daha düşük fiyatlar sunar.

Korumacılık ise yerli üreticileri yabancı rekabetten korumak için ithalata engeller getirilmesidir. Korumacılığın savunucuları, çeşitli argümanlar ileri sürer. Bunların en bilineni, "gelişmekte olan sanayi" argümanıdır. Bu argümana göre yeni kurulan sanayiler, başlangıçta deneyimli ve büyük yabancı rakipleriyle rekabet edemez. Bu sanayilerin belirli bir süre korunması, onların gelişip güçlenmesine ve sonunda uluslararası rekabete hazır hâle gelmesine olanak tanır. Bazı tarihçiler, bugün serbest ticareti savunan pek çok gelişmiş ülkenin, kendi sanayileşme dönemlerinde korumacı politikalar uyguladığını hatırlatır.

Korumacılık lehine öne sürülen diğer argümanlar arasında ulusal güvenlik, istihdamın korunması ve haksız rekabete karşı önlem alınması yer alır. Örneğin bir ülke, savunma sanayisi ya da gıda üretimi gibi stratejik alanlarda tamamen dışa bağımlı olmak istemeyebilir. Bazı ülkelerin ihracatçılarına büyük devlet destekleri vermesi ya da ürünlerini maliyetinin altında satması da haksız rekabet olarak görülebilir.

Ekonomistlerin büyük çoğunluğu, uzun vadede serbest ticaretin genel refahı artırdığı konusunda hemfikirdir. Ancak giderek daha fazla ekonomist, ticaretin kazançlarının toplum içinde eşit dağılmadığını da vurgulamaktadır. Ucuz ithalattan tüketiciler genel olarak yararlanırken, ithalatla rekabet eden sektörlerdeki işçiler ve bu sektörlerin yoğunlaştığı bölgeler ciddi kayıplar yaşayabilir. Bazı araştırmalar, ticaretin olumsuz etkilendiği bölgelerde işsizliğin ve ekonomik sorunların uzun yıllar sürebildiğini göstermiştir.

Korumacılığın da önemli maliyetleri vardır. Gümrük vergileri, ithal ürünlerin ve onlarla rekabet eden yerli ürünlerin fiyatlarını yükselterek tüketicilerin satın alma gücünü azaltır. Ayrıca bir ülkenin koyduğu engeller, diğer ülkelerin misillemesine yol açabilir ve ticaret savaşları ortaya çıkabilir. 1930'larda yaşanan ticaret savaşları, Büyük Buhran'ın derinleşmesine katkıda bulunan etkenler arasında sayılır.

Bugün pek çok ekonomist, tartışmanın serbest ticaret ile korumacılık arasında kesin bir seçim yapmaktan çok, ticaretten zarar gören kesimlerin nasıl destekleneceği sorusuna kaydığını düşünmektedir. İşsiz kalan işçilere yönelik yeniden eğitim programları ve bölgesel kalkınma politikaları, bu desteğin örnekleri arasında sayılabilir.