1789 yazında Fransa'da başlayan olaylar, kısa sürede yalnızca bir ülkenin değil, bütün Avrupa'nın siyasi düzenini sarsacak bir sürece dönüştü. Fransız İhtilali, krallığın ve ayrıcalıklı sınıfların yüzyıllardır sorgulanmadan kabul edilen gücünü hedef aldı. Ortaya attığı fikirler, sonraki iki yüzyıl boyunca dünyanın dört bir yanındaki siyasi hareketleri etkiledi.

İhtilalin arka planında derin bir mali kriz vardı. Fransa, pahalı savaşlar ve sarayın büyük harcamaları nedeniyle ağır borç altındaydı. Vergi yükü ise eşitsiz biçimde dağılmıştı: Din adamları ve soylular pek çok vergiden muaftı, yük büyük ölçüde köylülerin ve kentli halkın omuzlarındaydı. Üstelik ihtilalden önceki yıllarda yaşanan kötü hasatlar ekmek fiyatlarını yükseltmiş, halkın hoşnutsuzluğunu artırmıştı.

Kral XVI. Louis, mali sorunlara çözüm bulmak için uzun süredir toplanmayan bir meclisi, Etats Generaux'yu toplantıya çağırdı. Bu mecliste din adamları, soylular ve halk ayrı ayrı temsil ediliyordu. Halkın temsilcileri, oylamanın sınıflara göre değil, kişi başına yapılmasını istedi. Talepleri reddedilince kendilerini Ulusal Meclis ilan ettiler ve Fransa'ya bir anayasa verilene kadar dağılmayacaklarına ant içtiler.

14 Temmuz 1789'da Paris halkı, kraliyet otoritesinin simgelerinden biri olan Bastille Hapishanesi'ni bastı. Hapishanede yalnızca birkaç mahkûm bulunuyordu; ancak olayın simgesel anlamı çok büyüktü. Bugün bu tarih Fransa'da ulusal bayram olarak kutlanmaktadır. Aynı yılın ağustos ayında kabul edilen İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi, insanların özgür ve haklar bakımından eşit doğduğunu ilan etti.

İhtilal, kısa sürede beklenmedik ve kanlı bir yöne de evrildi. Kral idam edildi, cumhuriyet ilan edildi. Dış savaşlar ve iç ayaklanmalar ortamında iktidara gelen radikal yönetim, "Terör Dönemi" olarak anılan süreçte binlerce kişiyi giyotinle idam etti. Özgürlük adına yola çıkan bir hareketin, kısa süre içinde baskıcı bir yönetime dönüşebilmesi, sonraki kuşaklar için önemli bir ders oldu.

Bu çalkantılı dönemin sonunda iktidarı ele geçiren Napolyon Bonapart, ihtilalin bazı ilkelerini Avrupa'ya yaydı. Napolyon'un yasaları, hukuk önünde eşitlik ve mülkiyet hakkı gibi ilkeleri pek çok ülkeye taşıdı. Ancak bu yayılma, fethedilen halkların gözünde çoğu zaman yabancı bir işgal olarak algılandı ve onların kendi ulusal bilinçlerini güçlendirdi.

İhtilalin etkilerinden biri de milliyetçilik düşüncesinin yayılmasıydı. Egemenliğin bir hanedana değil millete ait olduğu fikri, birçok farklı halkı barındıran imparatorlukları derinden etkiledi. Osmanlı Devleti de on dokuzuncu yüzyıl boyunca bu fikirlerin etkisiyle ortaya çıkan bağımsızlık hareketleriyle uğraşmak zorunda kaldı.

İhtilalin daha gündelik mirasları da vardır. Ölçü birimlerini sadeleştirmek amacıyla geliştirilen metre ve kilogram, bugün dünyanın büyük bölümünde kullanılmaktadır. Böylece bir siyasi devrim, insanların uzunluğu ve ağırlığı ölçme biçimlerine kadar uzanan bir değişimin kaynağı olmuştur.