1999 yılının son aylarında dünya genelinde hükümetler, bankalar, havayolu şirketleri ve elektrik santralleri, gece yarısı saatlerin 1 Ocak 2000'i göstermesiyle birlikte ortaya çıkabilecek bir soruna karşı yoğun önlemler alıyordu. Bazı insanlar, bilgisayar sistemlerinin çökeceğinden, elektriklerin kesileceğinden, uçakların düşeceğinden ve banka hesaplarının sıfırlanacağından korkarak erzak ve su stokluyordu. Bu kaygıların kaynağı, "2000 yılı sorunu" ya da kısaca "Y2K" adı verilen bir yazılım hatasıydı.

Sorunun kökeni, bilgisayarların ilk dönemlerine dayanıyordu. 1960'larda ve 1970'lerde bilgisayar belleği son derece pahalı ve kıttı. Programcılar, her baytı tasarruflu kullanmak zorundaydı. Bu nedenle tarihleri saklarken yılın yalnızca son iki basamağını kullanmak yaygın bir uygulamaydı. Örneğin "1975" yılı, yalnızca "75" olarak kaydediliyordu. O dönemde bu tasarruf, son derece mantıklı görünüyordu. Programcıların çoğu, yazdıkları programların yirmi ya da otuz yıl sonra hâlâ kullanılacağını düşünmüyordu.

Ancak bu programların önemli bir kısmı, beklenenden çok daha uzun süre kullanıldı. Yeni sistemler, çoğu zaman eski sistemlerin üzerine inşa edildi ve eski tarih biçimi devam etti. 2000 yılına yaklaşıldığında, bu durumun ciddi sorunlara yol açabileceği anlaşıldı. "00" olarak kaydedilen 2000 yılı, bilgisayarlar tarafından 1900 yılı olarak yorumlanabilirdi. Bu durumda tarihlere dayalı hesaplamalar, örneğin faiz hesapları, yaş hesaplamaları ya da bir ürünün son kullanma tarihine ilişkin kontroller, tamamen yanlış sonuçlar verebilirdi. 2000 yılında doğan birinin yaşı eksi değerli görünebilir, bir kredinin vadesi geçmişe ait gibi algılanabilirdi.

Sorunun ciddiyeti anlaşıldığında, dünya genelinde büyük bir düzeltme çalışması başlatıldı. Milyonlarca satır eski programın tek tek incelenmesi, tarihlerin kullanıldığı her yerin bulunması ve düzeltilmesi gerekiyordu. Bu çalışmaların toplam maliyetinin, dünya genelinde yüz milyarlarca doları bulduğu tahmin edilmektedir. Eski programlama dillerini bilen ve emekli olmuş programcılar, bu çalışmalarda görev almak için yeniden işe çağrıldı.

1 Ocak 2000 geldiğinde, korkulan büyük felaketler yaşanmadı. Bazı küçük aksaklıklar oldu; örneğin bazı internet sitelerinde tarih yanlış gösterildi ya da bazı ölçüm cihazları hatalı sonuçlar verdi. Ancak elektrik şebekeleri çalışmaya devam etti, uçaklar uçtu ve bankalar işlemlerini sürdürdü.

Bu sonuç, sonraki yıllarda ilginç bir tartışmaya yol açtı. Bazıları, büyük felaketlerin yaşanmamasını, sorunun baştan beri abartılmış olduğunun kanıtı olarak gördü. Diğerleri ise felaketlerin tam da yapılan büyük düzeltme çalışmaları sayesinde önlendiğini savundu. Bu durum, bazen "önleme paradoksu" olarak adlandırılır. Başarılı bir önleme çalışması, korkulan sonucu engellediğinde, o çalışmanın gereksiz olduğu izlenimi doğabilir. Bu paradoks, salgın hastalıklarla mücadele ve afet hazırlığı gibi pek çok alanda da karşımıza çıkar.

2000 yılı sorunu, yazılım geliştirmede kısa vadeli düşüncenin uzun vadede ne kadar pahalıya mal olabileceğini gösteren önemli bir derstir. Bugün de bilgisayar sistemlerinde benzer zaman sınırlarına dayanan bazı sorunların gelecekte ortaya çıkabileceği bilinmekte ve bunlara karşı önceden önlemler alınmaktadır.