Pek çok insan "internet" ile "web" sözcüklerini aynı anlamda kullanır. Oysa bu ikisi farklı şeylerdir. İnternet, dünyanın dört bir yanındaki bilgisayarları birbirine bağlayan fiziksel ve teknik altyapıdır. Dünya Çapında Ağ, yani "World Wide Web" ise bu altyapı üzerinde çalışan ve birbirine bağlantılarla bağlı sayfalardan oluşan bir bilgi sistemidir. E-posta, anlık mesajlaşma ve dosya aktarımı gibi pek çok hizmet de internet üzerinde çalışır; ama bunlar web'in parçası değildir.

Web, 1989'da İsviçre'deki Avrupa Nükleer Araştırma Merkezi CERN'de çalışan İngiliz bilgisayar bilimci Tim Berners-Lee tarafından önerildi. CERN, dünyanın dört bir yanından gelen binlerce bilim insanının çalıştığı büyük bir araştırma merkeziydi. Bu bilim insanları, farklı bilgisayarlar ve farklı sistemler kullanıyordu ve bilgiyi paylaşmak son derece zordu. Berners-Lee, bu soruna çözüm olarak, farklı bilgisayarlardaki belgeleri birbirine bağlayan bir sistem tasarladı.

Berners-Lee'nin önerisinin temelinde, "hipermetin" adı verilen bir fikir yatıyordu. Hipermetin, bir belgenin içinde başka belgelere bağlantılar içeren metindir. Okuyucu, bir bağlantıya tıklayarak doğrudan ilgili belgeye geçebilir. Bu fikir yeni değildi; daha önce de bazı düşünürler ve araştırmacılar benzer sistemler hayal etmişti. Ancak Berners-Lee, bu fikri internetle birleştirerek dünya ölçeğinde çalışabilecek bir sistem oluşturdu.

Berners-Lee, bu sistem için üç temel bileşen geliştirdi. Bunlardan ilki, web sayfalarının yazılmasında kullanılan HTML adlı biçimlendirme diliydi. İkincisi, her web sayfasının benzersiz bir adresini belirten URL sistemiydi. Üçüncüsü ise bilgisayarların web sayfalarını birbirine nasıl ileteceğini belirleyen HTTP protokolüydü. Bu üç bileşen, bugün de web'in temelini oluşturmaya devam etmektedir. Berners-Lee, ayrıca ilk web tarayıcısını ve ilk web sunucusunu da yazdı.

Web'in tarihindeki en önemli kararlardan biri, 1993'te alındı. CERN, web teknolojisini herkesin ücretsiz olarak kullanabileceğini açıkladı. Berners-Lee ve CERN, bu teknoloji üzerinde patent ya da lisans ücreti talep etmedi. Bu karar, web'in hızla yayılmasında belirleyici bir rol oynadı. Herkes, kimseden izin almadan ve ücret ödemeden web sitesi kurabiliyor, tarayıcı geliştirebiliyordu. Aynı yıl, görsel bir arayüze sahip ve kullanımı kolay bir tarayıcının çıkması, web'i bilim insanlarının dışındaki geniş kitlelere de ulaştırdı.

Sonraki yıllarda web, insanlık tarihinin en hızlı yayılan iletişim teknolojilerinden biri hâline geldi. Haberlere, ansiklopedilere, alışverişe, eğitime ve eğlenceye erişim biçimimizi kökten değiştirdi. Herkesin bilgi yayımlayabildiği bu ortam, bilginin demokratikleşmesi açısından büyük bir umut kaynağı oldu.

Ancak Berners-Lee, son yıllarda web'in gidişatı konusundaki kaygılarını da dile getirmektedir. Başlangıçta merkezi olmayan ve açık bir yapı olarak tasarlanan web'in, giderek birkaç büyük şirketin denetimindeki platformlarda yoğunlaşması, kişisel verilerin toplanması ve yanlış bilginin hızla yayılması, onun dikkat çektiği sorunlar arasındadır. Web'in mucidinin bu uyarıları, bir teknolojinin nasıl kullanılacağının, onun nasıl tasarlandığı kadar önemli olduğunu hatırlatır.